At Iunium Gallionem qui censuerat ut praetoriani
actis stipendiis ius apiscerentur in quattuordecim ordinibus
sedendi violenter increpuit, velut coram rogitans quid illi
cum militibus quos neque dicta imperatoris neque praemia
nisi ab imperatore accipere par esset. repperisse prorsus
quod divus Augustus non providerit: an potius discordiam
et seditionem a satellite Seiani quaesitam, qua rudis animos
nomine honoris ad corrumpendum militiae morem propelleret? hoc pretium Gallio meditatae adulationis tulit, statim
curia, deinde Italia exactus; et quia incusabatur facile toleraturus exilium delecta Lesbo, insula nobili et amoena,
retrahitur in urbem custoditurque domibus magistratuum.
isdem litteris Caesar Sextium Paconianum praetorium perculit magno patrum gaudio, audacem maleficum, omnium
secreta rimantem delectumque ab Seiano cuius ope dolus
G. Caesari pararetur. quod postquam patefactum prorupere concepta pridem odia et summum supplicium
decernebatur ni professus indicium foret.