Tot luctibus funesta civitate pars maeroris fuit quod
Iulia Drusi filia, quondam Neronis uxor, denupsit in domum
Rubellii Blandi, cuius avum Tiburtem equitem Romanum
plerique meminerant. extremo anni mors Aelii Lamiae
funere censorio celebrata, qui administrandae Syriae imagine tandem exolutus urbi praefuerat. genus illi decorum,
vivida senectus; et non permissa provincia dignationem
addiderat. exim Flacco Pomponio Syriae pro praetore
defuncto recitantur Caesaris litterae, quis incusabat egregium quemque et regendis exercitibus idoneum abnuere
id munus seque ea necessitudine ad preces cogi per quas
consularium aliqui capessere provincias adigerentur, oblitus
Arruntium ne in Hispaniam pergeret decimum iam annum
attineri. obiit eodem anno et M'. Lepidus de cuius moderatione atque sapientia in prioribus libris satis conlocavi.
neque nobilitas diutius demonstranda est: quippe Aemilium genus fecundum bonorum civium, et qui eadem
familia corruptis moribus, inlustri tamen fortuna egere.