Sed mihi haec ac talia audienti in incerto iudicium
est fatone res mortalium et necessitate immutabili an forte
volvantur. quippe sapientissimos veterum quique sectam
eorum aemulantur diversos reperies, ac multis insitam opinionem non initia nostri, non finem, non denique homines
dis curae; ideo creberrime tristia in bonos, laeta apud deteriores esse. contra alii fatum quidem congruere rebus putant, sed non e vagis stellis, verum apud principia et nexus
naturalium causarum; ac tamen electionem vitae nobis relinquunt, quam ubi elegeris, certum imminentium ordinem.
neque mala vel bona quae vulgus putet: multos qui conflictari adversis videantur beatos, at plerosque quamquam
magnas per opes miserrimos, si illi gravem fortunam constanter tolerent, hi prospera inconsulte utantur. ceterum
plurimis mortalium non eximitur quin primo cuiusque ortu
ventura destinentur, sed quaedam secus quam dicta sint
cadere fallaciis ignara dicentium: ita corrumpi fidem artis
cuius clara documenta et antiqua aetas et nostra tulerit.
quippe a filio eiusdem Thrasulli praedictum Neronis imperium in tempore memorabitur, ne nunc incepto longius
abierim.