Ceterum ex eo praerupta iam et urgens dominatio:
nam incolumi Augusta erat adhuc perfugium, quia Tiberio
inveteratum erga matrem obsequium neque Seianus audebat auctoritati parentis antire: tunc velut frenis exoluti
proruperunt missaeque in Agrippinam ac Neronem litterae quas pridem adlatas et cohibitas ab Augusta credidit
vulgus: haud enim multum post mortem eius recitatae sunt.
verba inerant quaesita asperitate: sed non arma, non rerum novarum studium, amores iuvenum et impudicitiam
nepoti obiectabat. in nurum ne id quidem confingere
ausus, adrogantiam oris et contumacem animum incusavit,
magno senatus pavore ac silentio, donec pauci quis nulla
ex honesto spes (et publica mala singulis in occasionem
gratiae trahuntur) ut referretur postulavere, promptissimo
Cotta Messalino cum atroci sententia. sed aliis a primoribus maximeque a magistratibus trepidabatur: quippe
Tiberius etsi infense invectus cetera ambigua reliquerat.