At Tiberius, quod supremis in matrem officiis defuisset, nihil mutata amoenitate vitae, magnitudinem negotiorum per litteras excusavit honoresque memoriae eius ab
senatu large decretos quasi per modestiam imminuit, paucis
admodum receptis et addito ne caelestis religio decerneretur: sic ipsam maluisse. quin et parte eiusdem epistulae
increpuit amicitias muliebris, Fufium consulem oblique perstringens. is gratia Augustae floruerat, aptus adliciendis
feminarum animis, dicax idem et Tiberium acerbis facetiis
inridere solitus quarum apud praepotentis in longum
memoria est.