Quattuor et quadraginta orationes super ea re
habitae, ex quis ob metum paucae, plures adsuetudine
'mihi pudorem aut Seiano invidiam adlaturum censui.
versa est fortuna et ille quidem qui collegam et generum
adsciverat sibi ignoscit: ceteri quem per dedecora fovere
cum scelere insectantur. miserius sit ob amicitiam accusari
an amicum accusare haud discreverim. non crudelitatem,
non clementiam cuiusquam experiar sed liber et mihi ipsi
probatus antibo periculum. vos obtestor ne memoriam
nostri per maerorem quam laeti retineatis, adiciendo me
quoque iis qui fine egregio publica mala effugerunt.'