Ac forte illis diebus oblatum Caesari anceps periculum auxit vana rumoris praebuitque ipsi materiem cur
amicitiae constantiaeque Seiani magis fideret. vescebantur
in villa cui vocabulum Speluncae mare Amunclanum inter
et
Fundanos montis nativo in specu. eius os lapsis repente
saxis obruit quosdam ministros: hinc metus in omnis et fuga
eorum qui convivium celebrabant. Seianus genu vultuque
et manibus super Caesarem suspensus opposuit sese incidentibus atque habitu tali repertus est a militibus qui subsidio
venerant. maior ex eo et quamquam exitiosa suaderet ut
non sui anxius cum fide audiebatur. adsimulabatque iudicis
partis adversum Germanici stirpem, subditis qui accusatorum nomina sustinerent maximeque insectarentur Neronem
proximum successioni et, quamquam modesta iuventa, plerumque tamen quid in praesentiarum conduceret oblitum,
dum a libertis et clientibus, apiscendae potentiae properis,
extimulatur ut erectum et fidentem animi ostenderet: velle
id populum Romanum, cupere exercitus, neque ausurum
contra Seianum qui nunc patientiam senis et segnitiam
iuvenis iuxta insultet.