Inter quae Severus Caecina censuit ne quem magistratum cui provincia obvenisset uxor comitaretur, multum
ante repetito concordem sibi coniugem et sex partus enixam,
seque quae in publicum statueret domi servavisse, cohibita
intra Italiam, quamquam ipse pluris per provincias quadraginta stipendia explevisset. haud enim frustra placitum
olim ne feminae in socios aut gentis externas traherentur:
inesse mulierum comitatui quae pacem luxu, bellum formidine morentur et Romanum agmen ad similitudinem
barbari incessus convertant. non imbecillum tantum et
imparem laboribus sexum sed, si licentia adsit, saevum,
ambitiosum, potestatis avidum; incedere inter milites, habere ad manum centuriones; praesedisse nuper feminam
exercitio cohortium, decursu legionum. cogitarent ipsi
quotiens repetundarum aliqui arguerentur plura uxoribus
obiectari: his statim adhaerescere deterrimum quemque
provincialium, ab his negotia suscipi, transigi; duorum
egressus coli, duo esse praetoria, pervicacibus magis et
impotentibus mulierum iussis quae Oppiis quondam aliisque legibus constrictae nunc vinclis exolutis domos, fora,
iam et exercitus regerent.