Nec Piso, quamquam coepta secus cadebant, omisit
tutissima e praesentibus, sed castellum Ciliciae munitum
admodum, cui nomen Celenderis, occupat; nam admixtis
desertoribus et tirone nuper intercepto suisque et Plancinae
servitiis auxilia Cilicum quae reguli miserant in numerum
legionis composuerat. Caesarisque se legatum testabatur
provincia quam is dedisset arceri, non a legionibus (earum
quippe accitu venire), sed a Sentio privatum odium falsis
criminibus tegente. consisterent in acie, non pugnaturis
militibus ubi Pisonem ab ipsis parentem quondam appellatum, si iure ageretur, potiorem, si armis, non invalidum
vidissent. tum pro munimentis castelli manipulos explicat
colle arduo et derupto; nam cetera mari cinguntur. contra
veterani ordinibus ac subsidiis instructi: hinc militum, inde
locorum asperitas, sed non animus, non spes, ne tela quidem
nisi agrestia aut subitum
in
usum properata. ut venere in
manus, non ultra dubitatum quam dum Romanae cohortes
in aequum eniterentur: vertunt terga Cilices seque castello
claudunt.