Per idem tempus Vonones, quem amotum in Ciliciam
memoravi, corruptis custodibus effugere ad Armenios, inde
Albanos Heniochosque et consanguineum sibi regem Scytharum conatus est. specie venandi omissis maritimis locis
avia saltuum petiit, mox pernicitate equi ad amnem Pyramum contendit, cuius pontes accolae ruperant audita regis
fuga, neque vado penetrari poterat. igitur in ripa fluminis
a Vibio Frontone praefecto equitum vincitur, mox Remmius
evocatus, priori custodiae regis adpositus, quasi per iram
gladio eum transigit. unde maior fides conscientia sceleris
et metu indicii mortem Vononi inlatam.