At Cn. Piso quo properantius destinata inciperet
civitatem Atheniensium turbido incessu exterritam oratione
saeva increpat, oblique Germanicum perstringens quod
contra decus Romani nominis non Atheniensis tot cladibus
extinctos, sed conluviem illam nationum comitate nimia
coluisset: hos enim esse Mithridatis adversus Sullam, Antonii adversus divum Augustum socios. etiam vetera obiectabat, quae in Macedones inprospere, violenter in suos
fecissent, offensus urbi propria quoque ira quia Theophilum
quendam Areo iudicio falsi damnatum precibus suis non
concederent. exim navigatione celeri per Cycladas et compendia maris adsequitur Germanicum apud insulam Rhodum, haud nescium quibus insectationibus petitus foret:
sed tanta mansuetudine agebat ut, cum orta tempestas
raperet in abrupta possetque interitus inimici ad casum
referri, miserit triremis quarum subsidio discrimini eximeretur. neque tamen mitigatus Piso, et vix diei moram
perpessus linquit Germanicum praevenitque. et postquam
Syriam ac legiones attigit, largitione, ambitu, infimos manipularium iuvando, cum veteres centuriones, severos tribunos
demoveret locaque eorum clientibus suis vel deterrimo
cuique attribueret, desidiam in castris, licentiam in urbibus,
vagum ac lascivientem per agros militem sineret, eo usque
corruptionis provectus est ut sermone vulgi parens legionum haberetur. nec Plancina se intra decora feminis tenebat, sed exercitio equitum, decursibus cohortium interesse,
in Agrippinam, in Germanicum contumelias iacere, quibusdam etiam bonorum militum ad mala obsequia promptis,
quod haud invito imperatore ea fieri occultus rumor incedebat. nota haec Germanico, sed praeverti ad Armenios
instantior cura fuit.