Accesserant praeter Trionem et Catum accusatores
Fonteius Agrippa et C. Vibius, certabantque cui ius perorandi in reum daretur, donec Vibius, quia nec ipsi inter
se concederent et Libo sine patrono introisset, singillatim
se crimina obiecturum professus, protulit libellos vaecordes
adeo ut consultaverit Libo an habiturus foret opes quis
viam Appiam Brundisium usque pecunia operiret. inerant
et alia huiusce modi stolida vana, si mollius acciperes,
miseranda. uni tamen libello manu Libonis nominibus
Caesarum aut senatorum additas atrocis vel occultas notas
accusator arguebat. negante reo adgnoscentis servos per
tormenta interrogari placuit. et quia vetere senatus consulto quaestio in caput domini prohibebatur, callidus et
novi iuris repertor Tiberius mancipari singulos actori publico iubet, scilicet ut in Libonem ex servis salvo senatus
consulto quaereretur. ob quae posterum diem reus petivit
domumque digressus extremas preces P. Quirinio propinquo
suo ad principem mandavit.