De C. Petronio pauca supra repetenda sunt. nam
illi dies per somnum, nox officiis et oblectamentis vitae
transigebatur; utque alios industria, ita hunc ignavia ad
famam protulerat, habebaturque non ganeo et profligator,
ut plerique sua haurientium, sed erudito luxu. ac dicta
factaque eius quanto solutiora et quandam sui neglegentiam
praeferentia, tanto gratius in speciem simplicitatis accipiebantur. proconsul tamen Bithyniae et mox consul vigentem se ac parem negotiis ostendit. dein revolutus ad
vitia seu vitiorum imitatione inter paucos familiarium
Neroni adsumptus est, elegantiae arbiter, dum nihil amoenum et molle adfluentia putat, nisi quod ei Petronius
adprobavisset. unde invidia Tigellini quasi adversus aemulum et scientia voluptatum potiorem. ergo crudelitatem
principis, cui ceterae libidines cedebant, adgreditur, amicitiam Scaevini Petronio obiectans, corrupto ad indicium
servo ademptaque defensione et maiore parte familiae in
vincla rapta.