Sed uterque mensuram implevimus, et
tu
, quantum
princeps tribuere amico posset, et ego, quantum amicus a
principe accipere: cetera invidiam augent. quae quidem, ut
omnia mortalia, infra tuam magnitudinem iacet, sed mihi
incumbit, mihi subveniendum est. quo modo in militia aut
via fessus adminiculum orarem, ita in hoc itinere vitae senex
et levissimis quoque curis impar, cum opes meas ultra
sustinere non possim, praesidium peto. iube rem per procuratores tuos administrari, in tuam fortunam recipi. nec
me in paupertatem ipse detrudam, sed traditis quorum
fulgore praestringor, quod temporis hortorum aut villarum
curae seponitur in animum revocabo. superest tibi robur et
tot per annos visum
summi
fastigii regimen: possumus
seniores amici quietem reposcere. hoc quoque in tuam
gloriam cedet, eos ad summa vexisse qui et modica tolerarent.'