At Seneca criminantium non ignarus, prodentibus iis
quibus aliqua honesti cura et familiaritatem eius magis
aspernante Caesare, tempus sermoni orat et accepto ita incipit: 'quartus decimus annus est, Caesar, ex quo spei tuae
admotus sum, octavus ut imperium obtines: medio temporis
tantum honorum atque opum in me cumulasti ut nihil
felicitati meae desit nisi moderatio eius. utar magnis exemplis
nec meae fortunae sed tuae. abavus tuus Augustus
Marco Agrippae Mytilenense secretum, C. Maecenati urbe in
ipsa velut peregrinum otium permisit; quorum alter bellorum
socius, alter Romae pluribus laboribus iactatus ampla quidem sed pro ingentibus meritis praemia acceperant. ego
quid aliud munificentiae tuae adhibere potui quam studia, ut
sic dixerim, in umbra educata, et quibus claritudo venit, quod
iuventae tuae rudimentis adfuisse videor, grande huius rei
pretium. at tu gratiam immensam, innumeram pecuniam
circumdedisti adeo ut plerumque intra me ipse volvam:
egone equestri et provinciali loco ortus proceribus civitatis
adnumeror? inter nobilis et longa decora praeferentis
novitas mea enituit? ubi est animus ille modicis contentus?
talis hortos extruit et per haec suburbana incedit et tantis
agrorum spatiis, tam lato faenore exuberat? una defensio
occurrit quod muneribus tuis obniti non debui.