At Suetonius mira constantia medios inter hostis
Londinium perrexit, cognomento quidem coloniae non
insigne, sed copia negotiatorum et commeatuum maxime
celebre. ibi ambiguus an illam sedem bello deligeret, circumspecta infrequentia militis, satisque magnis documentis
temeritatem Petilii coercitam, unius oppidi damno servare
universa statuit. neque fletu et lacrimis auxilium eius
orantium flexus est quin daret profectionis signum et comitantis in partem agminis acciperet: si quos imbellis sexus
aut fessa aetas vel loci dulcedo attinuerat ab hoste oppressi
sunt. eadem clades municipio Verulamio fuit, quia barbari
omissis castellis praesidiisque militarium, quod uberrimum
spolianti et defendentibus intutum, laeti praeda et laborum
segnes petebant. ad septuaginta milia civium et sociorum
iis quae memoravi locis cecidisse constitit. neque enim
capere aut venundare aliudve quod belli commercium, sed
caedes patibula ignes cruces, tamquam reddituri supplicium
at praerepta interim ultione, festinabant.