Inter quae nulla palam causa delapsum Camuloduni
simulacrum Victoriae ac retro conversum quasi cederet
hostibus. et feminae in furorem turbatae adesse exitium
canebant, externosque fremitus in curia eorum auditos;
consonuisse ululatibus theatrum visamque speciem in aestuario Tamesae subversae coloniae: iam Oceanus cruento
aspectu, dilabente aestu humanorum corporum effigies
relictae, ut Britannis ad spem, ita veteranis ad metum
trahebantur. sed quia procul Suetonius aberat, petivere
a Cato Deciano procuratore auxilium. ille haud amplius
quam ducentos sine iustis armis misit; et inerat modica
militum manus. tutela templi freti et impedientibus qui
occulti rebellionis conscii consilia turbabant, neque fossam
aut vallum praeduxerunt, neque motis senibus et feminis
iuventus sola restitit: quasi media pace incauti multitudine
barbarorum circumveniuntur. et cetera quidem impetu
direpta aut incensa sunt: templum in quo se miles conglobaverat biduo obsessum expugnatumque. et victor Britannus Petilio Ceriali, legato legionis nonae, in subsidium
adventanti obvius fudit legionem et quod peditum interfecit:
Cerialis cum equitibus evasit in castra et munimentis
defensus est. qua clade et odiis provinciae quam avaritia
eius in bellum egerat trepidus procurator Catus in Galliam
transiit.