Igitur Nero vitare secretos eius congressus, abscedentem in hortos aut Tusculanum vel Antiatem in agrum
laudare quod otium capesseret. postremo, ubicumque
haberetur, praegravem ratus interficere constituit, hactenus
consultans, veneno an ferro vel qua alia vi. placuitque
primo venenum. sed inter epulas principis si daretur, referri ad casum non poterat tali iam Britannici exitio; et
ministros temptare arduum videbatur mulieris usu scelerum
adversus insidias intentae; atque ipsa praesumendo remedia
munierat corpus. ferrum et caedes quonam modo occultaretur nemo reperiebat; et ne quis illi tanto facinori delectus
iussa sperneret metuebat. obtulit ingenium Anicetus libertus, classi apud Misenum praefectus et pueritiae Neronis
educator ac mutuis odiis Agrippinae invisus. ergo navem
posse componi docet cuius pars ipso in mari per artem
soluta effunderet ignaram: nihil tam capax fortuitorum
quam mare; et si naufragio intercepta sit, quem adeo
iniquum ut sceleri adsignet quod venti et fluctus deliquerint? additurum principem defunctae templum et aras et
cetera ostentandae pietati.