At Corbulo post deleta Artaxata utendum recenti
terrore ratus ad occupanda Tigranocerta, quibus excisis
metum hostium intenderet vel, si pepercisset, clementiae
famam adipisceretur, illuc pergit, non infenso exercitu ne
spem veniae auferret, neque tamen remissa cura, gnarus
facilem mutatu gentem, ut segnem ad pericula ita infidam
ad occasiones. barbari, pro ingenio quisque, alii preces
offerre, quidam deserere vicos et in avia digredi; ac fuere
qui se speluncis et carissima secum abderent. igitur dux
Romanus diversis artibus, misericordia adversum supplices,
celeritate adversus profugos, immitis iis qui latebras insederant
ora et exitus specuum sarmentis virgultisque completos igni
exurit. atque illum finis suos praegredientem incursavere
Mardi, latrociniis exerciti contraque inrumpentem montibus
defensi; quos Corbulo immissis Hiberis vastavit hostilemque
audaciam externo sanguine ultus est.