Q. Volusio P. Scipione consulibus otium foris, foeda
domi lascivia, qua Nero itinera urbis et lupanaria et deverticula veste servili in dissimulationem sui compositus pererrabat, comitantibus qui raperent venditioni exposita et
obviis vulnera inferrent, adversus ignaros adeo ut ipse
quoque exciperet ictus et ore praeferret. deinde ubi
Caesarem esse qui grassaretur pernotuit augebanturque
iniuriae adversus viros feminasque insignis, et quidam permissa semel licentia sub nomine Neronis inulti propriis
cum globis eadem exercebant, in modum captivitatis nox
agebatur; Iuliusque Montanus senatorii ordinis, sed qui
nondum honorem capessisset, congressus forte per tenebras
cum principe, quia vi attemptantem acriter reppulerat,
deinde adgnitum oraverat, quasi exprobrasset, mori adactus
est. Nero tamen metuentior in posterum milites sibi et
plerosque gladiatores circumdedit qui rixarum initia modica
et quasi privata sinerent: si a laesis validius ageretur, arma
inferebant. ludicram quoque licentiam et fautores histrionum velut in proelia convertit impunitate et praemiis atque
ipse occultus et plerumque coram prospectans, donec discordi populo et gravioris motus terrore non aliud remedium
repertum est quam ut histriones Italia pellerentur milesque
theatro rursum adsideret.