Sic lenito principis metu et luce orta itur ad Agrippinam ut nosceret obiecta dissolveretque vel poenas lueret.
Burrus iis mandatis Seneca coram fungebatur; aderant et
ex libertis arbitri sermonis. deinde a Burro, postquam
crimina et auctores exposuit, minaciter actum. et Agrippina ferociae memor 'non miror' inquit 'Silanam, num-
quam edito partu, matrum adfectus ignotos habere; neque
enim proinde a parentibus liberi quam ab impudica adulteri
mutantur. nec si Iturius et Calvisius adesis omnibus fortunis novissimam suscipiendae accusationis operam anui
rependunt, ideo aut mihi infamia parricidii aut Caesari
conscientia subeunda est. nam Domitiae inimicitiis gratias
agerem, si benevolentia mecum in Neronem meum certaret:
nunc per concubinum Atimetum et histrionem Paridem
quasi scaenae fabulas componit. Baiarum suarum piscinas
extollebat, cum meis consiliis adoptio et proconsulare ius
et designatio consulatus et cetera apiscendo imperio praepararentur. aut existat qui cohortis in urbe temptatas, qui
provinciarum fidem labefactatam, denique servos vel libertos
ad scelus corruptos arguat. vivere ego Britannico potiente
rerum poteram? ac si Plautus aut quis alius rem publicam
iudicaturus obtinuerit, desunt scilicet mihi accusatores qui
non verba impatientia caritatis aliquando incauta, sed ea
crimina obiciant quibus nisi a filio absolvi non possim.'
commotis qui aderant ultroque spiritus eius mitigantibus,
conloquium filii exposcit, ubi nihil pro innocentia, quasi
diffideret, nec de beneficiis, quasi exprobraret, disseruit, sed
ultionem in delatores et praemia amicis obtinuit.