Nihil rerum mortalium tam instabile ac fluxum est
quam fama potentiae non sua vi nixae. statim relictum
Agrippinae limen: nemo solari, nemo adire praeter paucas
feminas, amore an odio incertas. ex quibus erat Iunia
Silana, quam matrimonio C. Sili a Messalina depulsam
supra rettuli, insignis genere forma lascivia, et Agrippinae
diu percara, mox occultis inter eas offensionibus, quia
Sextium Africanum nobilem iuvenem a nuptiis Silanae
deterruerat Agrippina, impudicam et vergentem annis dictitans, non ut Africanum sibi seponeret, sed ne opibus et
orbitate Silanae maritus poteretur. illa spe ultionis oblata
parat accusatores ex clientibus suis, Iturium et Calvisium,
non vetera et saepius iam audita deferens, quod Britannici
mortem lugeret aut Octaviae iniurias evulgaret, sed destinavisse eam Rubellium Plautum, per maternam originem pari
ac Nero gradu a divo Augusto, ad res novas extollere coniugioque eius et imperio rem publicam rursus invadere.
haec Iturius et Calvisius Atimeto, Domitiae Neronis amitae
liberto, aperiunt—qui laetus oblatis (quippe inter Agrippinam
et Domitiam infensa aemulatio exercebatur) Paridem histrionem, libertum et ipsum Domitiae, impulit ire propere
crimenque atrociter deferre.