'Si quanta nobilitas et fortuna mihi fuit, tanta rerum
prosperarum moderatio fuisset, amicus potius in hanc
urbem quam captus venissem, neque dedignatus esses
claris maioribus ortum, plurimis gentibus imperitantem
foedere
in
pacem accipere. praesens sors mea ut mihi
informis, sic tibi magnifica est. habui equos viros, arma
opes: quid mirum si haec invitus amisi? nam si vos
omnibus imperitare vultis, sequitur ut omnes servitutem
accipiant? si statim deditus traderer, neque mea fortuna
neque tua gloria inclaruisset; et supplicium mei oblivio
sequeretur: at si incolumem servaveris, aeternum exemplar
clementiae ero.' ad ea Caesar veniam ipsique et coniugi
et fratribus tribuit. atque illi vinclis absoluti Agrippinam
quoque, haud procul alio suggestu conspicuam, isdem quibus principem laudibus gratibusque venerati sunt. novum
sane et moribus veterum insolitum, feminam signis Romanis
praesidere: ipsa semet parti a maioribus suis imperii sociam
ferebat.