At Claudius, quamquam nobilitatibus externis mitis,
dubitavit tamen accipere captivum pacto salutis an repetere
armis rectius foret. hinc dolor iniuriarum et libido vindictae adigebat: sed disserebatur contra suscipi bellum
avio itinere, importuoso mari; ad hoc reges ferocis, vagos
populos, solum frugum egenum, taedium ex mora, pericula
ex properantia, modicam victoribus laudem ac multum
infamiae, si pellerentur. quin adriperet oblata et servaret
exulem, cui inopi quanto longiorem vitam, tanto plus
supplicii fore. his permotus scripsit Eunoni, meritum
quidem novissima exempla Mithridaten, nec sibi vim ad
exequendum deesse: verum ita maioribus placitum, quanta
pervicacia in hostem, tanta beneficentia adversus supplices
utendum; nam triumphos de populis regnisque integris
adquiri.