Deinde obstrepentibus iis quibus ea contumelia parabatur, discors Suillio Silius acriter incubuit, veterum oratorum exempla referens qui famam et posteros praemia
eloquentiae cogitavissent. pulcherrimam alioquin et bonarum
artium principem sordidis ministeriis foedari; ne fidem
quidem integram manere ubi magnitudo quaestuum spectetur. quod si in nullius mercedem negotia agantur pauciora
fore: nunc inimicitias accusationes, odia et iniurias foveri,
ut quo modo vis morborum pretia medentibus, sic fori tabes
pecuniam advocatis ferat. meminissent Asinii, Messalae ac
recentiorum Arruntii et Aesernini: ad summa provectos
incorrupta vita et facundia. talia dicente consule designato,
consentientibus aliis, parabatur sententia qua lege repetundarum tenerentur, cum Suillius et Cossutianus et
ceteri qui non iudicium, quippe in manifestos, sed poenam
statui videbant, circumsistunt Caesarem ante acta deprecantes.