Solus Mnester cunctationem attulit, dilaniata veste
clamitans aspiceret verberum notas, reminisceretur vocis,
qua se obnoxium iussis Messalinae dedisset: aliis largitione
aut spei magnitudine, sibi ex necessitate culpam; nec
cuiquam ante pereundum fuisse si Silius rerum poteretur.
commotum his et pronum ad misericordiam Caesarem
perpulere liberti ne tot inlustribus viris interfectis histrioni
consuleretur: sponte an coactus tam magna peccavisset,
nihil referre. ne Trauli quidem Montani equitis Romani
defensio recepta est. is modesta iuventa, sed corpore
insigni, accitus ultro noctemque intra unam a Messalina
proturbatus erat, paribus lasciviis ad cupidinem et fastidia.
Suillio Caesonino et Plautio Laterano mors remittitur, huic
ob patrui egregium meritum: Caesoninus vitiis protectus
est, tamquam in illo foedissimo coetu passus muliebria.