Igitur domus principis inhorruerat, maximeque quos
penes potentia et, si res verterentur, formido, non iam
secretis conloquiis, sed aperte fremere, dum histrio cubiculum principis insultaverit, dedecus quidem inlatum, sed
excidium procul afuisse: nunc iuvenem nobilem dignitate
formae, vi mentis ac propinquo consulatu maiorem ad spem
accingi; nec enim occultum quid post tale matrimonium
superesset. subibat sine dubio metus reputantis hebetem
Claudium et uxori devinctum multasque mortes iussu
Messalinae patratas: rursus ipsa facilitas imperatoris fiduciam
dabat, si atrocitate criminis praevaluissent, posse opprimi
damnatam ante quam ream; sed in eo discrimen verti, si
defensio audiretur, utque clausae aures etiam confitenti
forent.