Iam Messalina facilitate adulteriorum in fastidium
versa ad incognitas libidines profluebat, cum abrumpi
dissimulationem etiam Silius, sive fatali vaecordia an imminentium periculorum remedium ipsa pericula ratus, urgebat:
quippe non eo ventum ut senectam principis opperirentur.
insontibus innoxia consilia, flagitiis manifestis subsidium ab
audacia petendum. adesse conscios paria metuentis. se
caelibem, orbum, nuptiis et adoptando Britannico paratum.
mansuram eandem Messalinae potentiam, addita securitate,
si praevenirent Claudium, ut insidiis incautum, ita irae
properum. segniter eae voces acceptae, non amore in
maritum, sed ne Silius summa adeptus sperneret adulteram
scelusque inter ancipitia probatum veris mox pretiis aestimaret. nomen tamen matrimonii concupivit ob magnitudinem infamiae cuius apud prodigos novissima voluptas est.
nec ultra expectato quam dum sacrificii gratia Claudius
Ostiam proficisceretur, cuncta nuptiarum sollemnia celebrat.