Actum deinde in senatu ab Arruntio et Ateio an ob
moderandas Tiberis exundationes verterentur flumina et
lacus, per quos augescit; auditaeque municipiorum et coloniarum legationes, orantibus Florentinis ne Clanis solito
alveo demotus in amnem Arnum transferretur idque ipsis
perniciem adferret. congruentia his Interamnates disseruere: pessum ituros fecundissimos Italiae campos, si amnis Nar (id enim parabatur) in rivos diductus superstagnavisset. nec Reatini silebant, Velinum lacum, qua in
Narem effunditur, obstrui recusantes, quippe in adiacentia
erupturum; optume rebus mortalium consuluisse naturam,
quae sua ora fluminibus, suos cursus utque originem, ita
finis dederit; spectandas etiam religiones sociorum, qui
sacra et lucos et aras patriis amnibus dicaverint: quin
ipsum Tiberim nolle prorsus accolis fluviis orbatum minore
gloria fluere. seu preces coloniarum seu difficultas operum
sive superstitio valuit, ut in sententiam Pisonis concederetur,
qui nil mutandum censuerat.