Pervaserat interim circumventi exercitus fama et
infesto Germanorum agmine Gallias peti, ac ni Agrippina
inpositum Rheno pontem solvi prohibuisset, erant qui id
flagitium formidine auderent. sed femina ingens animi
munia ducis per eos dies induit, militibusque, ut quis inops
aut saucius, vestem et fomenta dilargita est. tradit C.
Plinius, Germanicorum bellorum scriptor, stetisse apud
principium ponti laudes et grates reversis legionibus habentem. id Tiberii animum altius penetravit: non enim
simplicis eas curas, nec adversus externos
studia
militum
quaeri. nihil relictum imperatoribus, ubi femina manipulos intervisat, signa adeat, largitionem temptet, tamquam
parum ambitiose filium ducis gregali habitu circumferat
Caesaremque Caligulam appellari velit. potiorem iam apud
exercitus Agrippinam quam legatos, quam duces; conpressam
a muliere seditionem, cui nomen principis obsistere non quiverit. accendebat haec onerabatque Seianus, peritia morum
Tiberii odia in longum iaciens, quae reconderet auctaque
promeret.