At Germanicus, quamquam contracto exercitu et
parata in defectores ultione, dandum adhuc spatium ratus,
si recenti exemplo sibi ipsi consulerent, praemittit litteras ad
Caecinam, venire se valida manu ac, ni supplicium in malos
praesumant, usurum promisca caede. eas Caecina aquiliferis signiferisque et quod maxime castrorum sincerum erat
occulte recitat, utque cunctos infamiae, se ipsos morti eximant hortatur: nam in pace causas et merita spectari, ubi
bellum ingruat innocentis ac noxios iuxta cadere. illi temptatis quos idoneos rebantur, postquam maiorem legionum
partem in officio vident, de sententia legati statuunt tempus,
quo foedissimum quemque et seditioni promptum ferro
invadant. tunc signo inter se dato inrumpunt contubernia,
trucidant ignaros, nullo nisi consciis noscente quod caedis
initium, quis finis.