'Cur enim primo contionis die ferrum illud, quod
pectori meo infigere parabam, detraxistis, o inprovidi
amici? melius et amantius ille qui gladium offerebat. cecidissem certe nondum tot flagitiorum exercitu meo conscius;
legissetis ducem, qui meam quidem mortem inpunitam
sineret, Vari tamen et trium legionum ulcisceretur. neque
enim di sinant ut Belgarum quamquam offerentium decus
istud et claritudo sit subvenisse Romano nomini, compressisse Germaniae populos. tua, dive Auguste, caelo recepta
mens, tua, pater Druse, imago, tui memoria isdem istis cum
militibus, quos iam pudor et gloria intrat, eluant hanc
maculam irasque civilis in exitium hostibus vertant. vos
quoque, quorum alia nunc ora, alia pectora contueor, si
legatos senatui, obsequium imperatori, si mihi coniugem et
filium redditis, discedite a contactu ac dividite turbidos: id
stabile ad paenitentiam, id fidei vinculum erit.'